28th September: Anniversary of BosF

We started BosF (http://groups.google.com/group/birdsofsamefeathers) on 9th September, 2007. We completed one year of sharing information. Now we want to check out and discuss the possibility of working together on a common cause. The credit goes to Major Kiran who mentioned this point to me in our first meeting.
We are organizing the Anniversary Meeting of BosF on 28th September.

Day and Date: Sunday, 28th of September, 2008

Timings: 10 am to 5 pm
Venue of the meeting:
Srikari Impetus Solutions Pvt. Ltd., 3rd Floor, SRT 234, Jawahar Nagar, Near RTC Cross Roads, Hyderabad.
Land Mark:
Road leading from Indira park to cross roads, Near Sudharshan Theatre (coming from Libery Flyover)
Right turn from RTC cross roads towards indra park after sudharshan theatre, first manual handeled singnal diagnolly opp: 4 stored building,  Precise opp. vijaya medicals (coming from secunderabad)
Any queries about the venue, call any of these numbers: 9866018748, 9949018740
Topic: Taking our efforts to next level, serving a purpose in optimal manner
Idea is to conduct four sessions, two sessions in the morning and two sessions in the afternoon.
First session is for brief introduction of the participating groups (we will send a template and members are requested to provide only that information about their respective groups).
Second session is to propose the idea of working together and what we mean by working together.
Third session would be to list all the pros and then all the cons.

Fourth session is about overcoming the cons and working on the alternatives to arrive at a solution. Simply put we will discuss about solutions, if majority of the participants want to give a try to this idea of working on a Common Minimum Programme.
Our thoughts:
The purpose of this meeting is to dwell upon the thought of taking our efforts to next level and to weigh the options of working together on a CMP (Common Minimum Programme). This is only to discuss about the possibility.
Irrespective of our (each group’s) main area of work, there are certain issues which apply equally to everyone of us and by simply practising few things we can make a lot of different to the cause. We want to emphasize those facts in bringing people on to the platform.
Major Kiran always exclaims on why don’t we all stand on one issue at a time and bring attention of the public and the govt. on that issue — whether it is traffic or environment or SEZs or RTI or whatever. That way we can make progress in less time and achieve the real purpose too.
We agree it is not easy. At the same time it is not diffcult too. We need lot of persistence and patience.
One year is a good span of time to see the fruits of sharing information and all. At least we can now sow the seeds of thinking in us about collaboration.
Possible problems could be the identity crisis among the groups and idealogical issues. Identity crisis comes when one group wants to hijack other group or tries to get mileage for the collective work. Ideological issues will come to the fore if we try to rub our thoughts on other groups.
How can we overcome these two important problems?
Let us make it very clear on certain points:
1. Let us not bring monetary aspect at all.
2. Working on the CMP
Initially let us not work across groups. Let us work with our own volunteers (means members of our own group) only.
Say for example, every group has one core area and they have monthly/quarterly or yearly plan/targets.  There can be one common program for a year.
For example, let us assume that we accept to work on Environment under CMP for an year. Each group can take one set of activity and they will be responsible for it. They are free in the execution and everything related to it. Only requirement is that sharing the updates with others so that it will keep everyone on the same page and also inspires them. This way, there would be no question of clashes and identity crisis too.
Let us assume that if all/some groups in Hyderabad agree to this concept and decide to work on it for a year, can’t we bring a significant change!!
What we mean to say is that, we know that there are some clear problems. Knowing the problem itself is a major step. As we know the problems well, our option is how to look at the alternatives and make the idea work.
We are not talking about sharing the core/unique projects of individual groups. We are only talking about the areas where we can work together realistically … RTI, Environment, Traffic, SEZs etc.,
Basic things that we can practise, wherever possible:
1. Using Swadeshi goods
2. Buying organic food
3. Pledging our organs
4. Growing plants
5. Follow environment friendly practises
Let us know what you think about this meeting. We request the participants to wear Khadi/handloom clothes for the meeting. What say!!
I also request to pass this message to members of different groups that you know and also ask them to send their representatives for this meeting. Please pass on their e-mail ids to me (prasanthi.uppalapati@gmail.com) and I will send an invite to them for the meeting.


సమావేశం – కిం కర్తవ్యం

ఎంతో మంది ఎన్నో రకాలుగా ఎంతో సేవ చేస్తున్నా ఇంకా చెప్పుకోదగ్గ మార్పు ఎందుకు కనిపించడం లేదు.

సమన్వయలోపమేనా! అసలు ఒక ప్రదేశంలో నివసించే మనుష్యుల మధ్య సమన్వయం సాధ్యమేనా!!

ఒక సిటీలో నివసించే ప్రజలందరు నెలకు రెండు రోజులు సమాజం కోసం కేటాయించగలిగితే అభివృద్ధి అసాధ్యమా!!

అసలు ఇప్పటికే ఏదో ఒక అంశం మీద పని చేసే వారిని ఒక వేదిక మీదకు వచ్చి, కలిసి పని చేయడం అన్న విషయం మీద ఒప్పించడం కుదురుతుందా. అలా ఒప్పించగలగాలంటే ఎలాంటి వ్యవస్థను ఏర్పరచాలి !!

అంతెందుకు నేను ఇప్పటికి ఎంతో మందిని కలిసి ఉంటాను, వివిధ గ్రూపుల వాళ్ళని, ఎన్నో ఏళ్ళుగా సేవ చేస్తున్న వారిని. నాకు మొదటగా అనిపించిన ప్రతిబంధకం ఏమిటంటే…..ప్రతి ఒక్కరికీ తాము నమ్మిన సిద్ధాంతమే గొప్ప అనిపించడం.

ఉదాహరణకు స్వామి వివేకానంద సూక్తులు ఆచరించేవారు, ఆ పద్ధతి మాత్రమే దేశాన్ని బాగుపరచగలదు అని నమ్మడం.

గురూజీ రవిశంకర్ ని అనుసరించే వాళ్ళు, ఆర్ట్ ఆఫ్ లివింగ్ ప్రక్రియ ద్వారా మనిషిలో మార్పు, తద్వారా సమాజంలోనూ మంచి పోకడలు అని నమ్ముతారు.

ఇదే విధంగా సత్యసాయి బాబా, షిర్డి బాబా భక్తులూను.

రెండవ సమస్య:

తాము పట్టిన కుందేటికి మూడే కాళ్ళు అనే ధోరణి.

ఒక పనిని ఫలానా విధంగానే చేయాలి అనే మంకుపట్టు. సందర్భానుసారంగా, సమయానుకూలంగా పనులు జరిపించడం కావాలా లేక ఒక విధంగా మాత్రమే పనులు జరగాలా !! ఈ అంశం మీద ఎంతగా వాదించినా ఏదీ తేలదేమో!

ఇవి సమస్యలకతీతమైన సమస్యలైతే…… అసలు సమస్యల్లో ఇంకా కష్టం.

ఉదాహరణకు…. విద్య, వైద్యం, జీవనాధారం, ఆహారం, దుస్తులు ఇలాంటివి.

ఒక్కొక్కరిదీ ఒక్కో పద్ధతి. మరి ఇన్ని వైరుధ్యాల మధ్య అందరినీ కలుపుకొని పోయే వ్యవస్థను సాధించగలమా!!

ఉదాహరణకు హైదరాబాదునే తీసుకుందాము.

అత్యంత ప్రధాన సమస్య: ట్రాఫిక్, కాలుష్యము

ధనిక, బీద తారతమ్యం లేకుండా అందరికీ వర్తించే సమస్యలు. మరి వీటి మీద ఎంత మంది పని చేస్తున్నాము.

అందరూ కలిసికట్టుగా ఒకే అంశం మీద పని చేస్తే… ఒక సంవత్సరం ఆ పనికి కేటాయిస్తే చెప్పుకోదగ్గ మార్పుని ఆశించవచ్చు. ఎందువల్ల !! అందరూ ముక్తకంఠంతో ఒక సమస్యకి పరిష్కారాన్ని కోరతారు కాబట్టి, ప్రభుత్వం కూడా ప్రత్యేక దృష్టి పెట్టాల్సిన అవసరం ఉంటుంది కాబట్టి.

కొంతమందికి ప్రాథమిక విద్య అందించడం ఇష్టమైతే, కొంతమందికి ఆరోగ్యం ఇష్టం, కొంతమందికి అనాథ పిల్లల సేవ చేయాలనిపిస్తే, మరి కొందరికి వృద్ధులకు సాంత్వన కలిగించాలని ఉంటుంది. ఇంకొందరికైతే మానసిక స్థితి సరిగా లేని వారితో సమయం గడపాలని ఉంటుంది.

అది కాదు ఫలాన దాని మీద పని చేయండి అని చెప్పడం సాధ్యమవుతుందా !!

మరో కోణంలోంచి, వ్యక్తుల కోణం లోంచి ఆలోచిస్తే……

అందరూ వారి కార్యాలయ మరియు వ్యక్తిగత పనులతో బిజీ, బిజీ. ఎవరికీ సమయం ఉండదు. సాఫ్ట్ వేర్ వాళ్ళకి పేరుకి రెండురోజులు వారాంతపు శెలవు దినాలైనా చాలా మంది శని, ఆదివారం కూడా పని చేస్తుంటారు. మరి ఇలాంటి పరిస్థితుల్లో ఏదైనా అంశం గురించి వారిని ఒప్పించడం ఎలా?

అందుకనే ఎంతో ఆలోచించి విద్య, వైద్యం, RTI Act మరియు సేవా కేంద్రాలు అని నాలుగు విభాగాలు ఏర్పరిచి… వీటిలో ప్రతి విభాగమును, నాలుగు చిన్న విభాగాలుగా విభజించడం జరిగింది.

మరింత వివరంగా మరో టపా వ్రాస్తాను.


దీనిని చూడండి.

మరో సమావేశ అవకాశం

BOSF అనే సంస్థల సమూహాన్నయితే ఏర్పరిచాను. ఖచ్చితంగా అనుకున్నట్టే కాకపోయినా పనులు బాగానే జరుగుతున్నాయి.

సరిగ్గా మార్చి 9 న మరో సమావేశం ఏర్పాటు చేయవలసి ఉంది. కానీ చెప్పుకోదగ్గ మార్పులు, పురోగతి లేకపోవడం వలన, మూడవ వార్షికోత్సవం అదే సమయంలో జరపాలని అనుకోవడం వలన, ఆ ఆలోచన విరమించుకున్నాను.

ఇప్పుడు మనకు ఉన్న పరిచయాలను ఉపయోగించుకుని ఇంకా చక్కగా ఈ సదుద్దేశాన్ని ఎలా ఆచరణలో పెట్టచ్చు అన్నదాని గురించి ఈ మధ్య ఎక్కువగా ఆలోచిస్తున్నాను. ఓ మంచి అవకాశం వచ్చింది.   

హైదరాబాదు అన్ ప్లగ్ గురించి మేజర్ కిరణ్ గారిని సంప్రదిస్తే కొంతమంది సంఘసేవకుల వివరాలు ఇచ్చారు. అంటే వృత్తి పరంగా సంఘసేవకులు కారు, కాకపోతే చాలా ఏళ్ళుగా వివిధ సంఘాల్లో పని చేస్తూ సమాజం కోసం తమ వంతు కృషి చేస్తున్నవాళ్ళు.

అలా శ్రీమతి ఇందిరా లింగం గారిని (ఎక్సొనెరా ప్రెసిడెంటు), శ్రీ సత్యనారాయణ గారిని (యు – ఫెర్ వస్ అని కొన్ని కాలనీల సమాఖ్య కి సెక్రటరీ) పోయిన వారాంతంలో కలవడం జరిగింది. ఇద్దరూ ఎంతో ఆనందించారు. వారికి తెలిసిన ముఖ్యుల వివరాలు ఇచ్చారు. కొంతమందిని కలిసాము. ఇంకా కొంతమందిని కలవాల్సి ఉంది.

సత్యనారాయణ గారు ఏమన్నారంటే ఎన్నో సంస్థల వాళ్ళు ఎన్నో రకాలుగా సహాయం, సేవ చేస్తున్నప్పటికీ ఇంకా మన సమాజంలో చెప్పుకోదగ్గ మార్పు ఎందుకు రావడం లేదు అని.

అప్పుడు నేను నా అభిప్రాయం చెప్పాను. ఇలా సేవ చేసే వాళ్ళందరి మధ్య సమన్వయం లేకపోవడమే మరియు అందుకోసమే మేము BOSF ని ఏర్పాటు చేసాము అని. ఆయన ఒక వంద మంది యువతను తీసుకురాగలిగితే తనే ఒక సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేయగలనని, జస్టిస్ లక్ష్మణరావు గారిని ముఖ్య అతిథిగా ఆహ్వానించగలనని అన్నారు.

ఆశయ సాధన దిశగా

మనసుంటే మార్గముంటుంది అని మరోసారి నిరూపణ అయింది. LM Groups Forum ప్రయత్నం సఫలం అవడంతో, తర్వాతి కార్యక్రమాలు ఏమిటి, ఈ ప్రయత్నాన్ని నిరంతరం కొనసాగించడానికి, ఏమి కార్యక్రమాలు చేయాలి, ఎలా దీనిని ముందుకు నడపాలి….. ఇలా ఆలోచిస్తూనే ఉన్నా.

సెప్టెంబరు 16, ఆదివారం అనగా LMG Forum సమావేశం జరిగిన వారం రోజులకు మరో ప్రయత్నం ఫలప్రదమైంది. అది కూడా అనుకోకుండా.

ఆ రోజు నేను మా గ్రూపు సమావేశానికి హాజరు కావడానికి తయారవుతున్నాను. అప్పుడు డా !! సురేష్ అనే వ్యక్తి నుంచి ఫోను వచ్చింది. ఆయన First Ray Foundation వ్యవస్థాపకుడని, ఆ రోజు ఆశ్రయ్ – ఆకృతి హాస్టలులో పిల్లలకు అన్నదానం చేస్తున్నారని, ఈ నెలలో పుట్టినరోజులున్న గ్రూపు సభ్యుల పుట్టినరోజు వేడుకని అక్కడ జరుపుతున్నారని, నన్ను కూడా రమ్మని ఆహ్వానించారు.  ఆశ్రయ్ – ఆకృతి వ్యవస్థాపకులు శ్రీ బాబు గారు నా నంబరు ఇచ్చారని చెప్పారు. సహాయా గ్రూపు సభ్యులు కూడా కొంతమంది పాల్గొంటున్నారని చెప్పారు.

పోయిన వారం సాయం చేద్దాం గ్రూపుతో పాటు ఈ రెండు గ్రూపుల వారు వ్రాలేకపోయారు. సత్యాకృష్ణ, శరత్ ఇద్దరూ వీరి కార్యక్రమానికి హాజరయ్యారు సెప్టెంబరు 9 న. ఆ రోజు వారు బ్లైండ్ స్కూల్ కి వెళ్ళారు.

కాబట్టి నేను మా మీటింగ్ అయిపోగానే కొంత మంది సభ్యులతో ఆ కార్యక్రమానికి హాజరయ్యాను. నా ఉద్దేశ్యం వాళ్ళని కలిసి మాట్లాడాలి, LMG Forum గురించి చెప్పాలని.

ముందుగా నేను, సత్యాకృష్ణ, కార్తీక్ , శ్రీనివాస్ వెళ్ళాము. మేము వెళ్ళేటప్పటికే పిల్లల భోజనాలు అయిపోయాయి. మేము అక్కడి వాలంటీర్లతో పాటు భోజనం చేసాము. తరువాత డా !! సుందర్ , నరేష్ గారు కూడా వచ్చారు.

కేకు చుత్ చేసారు. అలాగే మరి కొంత మంది ఉపన్యసించారు. సురేష్ ప్రసంగం నాకు బాగా నచ్చింది. లైక్ మైండెడ్ అనే మాట అక్షరాలా సరిపోయింది అనిపించింది.

ఇక్కడి పిల్లల కోసమే మేము కొన్న పుస్తకం ఒకటి అక్కడి వార్డెన్ కు ఇచ్చాము. మా గ్రూపు సభ్యులందరూ వెళ్ళిపోయినా నేను మాత్రం ఉండిపోయాను ఎందుకంటే ఈ గ్రూపు సభ్యులతో సావకాశంగా మాత్లాడుదామని. ఆ రోజు కార్యక్రమం చాలా బాగా జరిగింది. అందరూ ఉత్సాహవంతులే.

 LMG Forum  లో మరో రెండు ఉత్సాహవంతమైన గ్రూపులు సభ్యులుగా మారాయి.

కల నిజమైన వేళ

Prasanthiసెప్టెంబరు 9, 2007, ఆదివారం, నా జీవితంలో ఒక ముఖ్యమైన రోజుగా మిగిలిపోతుంది. అలాగే టిమాడ్ గ్రూప్ కి ఓ చారిత్రాత్మక దినము. ఫిబ్రవరి 28, 2005 ఎలాగైతో విశిష్టమైనదో, ఇది కూడా అంతే.

మనం ఒక్కరే ఏమీ చేయలేము. నలుగురు కలిస్తేనే ఉన్నతమైన ఆశయాలను సాధించగలము. దేశ, కాలాలతో సంబంధం లేకుండా మనిషనేవాడు తన సమయంలో కొంత సమాజాభివృధ్ధికి కేటాయించాలి. ఏదో యుద్ధసమయాల్లో మాత్రమే కాకుండా ఎప్పుడూ అప్రమత్తంగా, బాధ్యతాయుతంగా వ్యవహరించాలి. అలాంటి ఒక  జీవన విధానము సమాజపరంగా ఒక అలవాటుగా మారాలంటే, ఆ రకంగా ప్రజలను ఉత్సాహపరచాలంటే, వివిధ పద్ధతుల్లో, వివిధ విభాగాల్లో సేవ చేసే వారు, చేయాలనే ఆసక్తి ఉన్నవారు ఒక వేదిక మీదకు రావాలి. సమాచారాన్ని ఇచ్చిపుచ్చుకోవడానికి, వీలైన చోట ఒకరికొకరు సహకరించుకుంటూ ముందుకు సాగడానికి ఓ అవకాశాన్ని కల్పించాలి. ఇది మా కోరిక.

ఒక హైదరాబాదునే ప్రాతిపదికగా తీసుకుంటే, ఎంతో మంది ఎన్నో రకాలుగా సేవ చేస్తున్నారు. అలాగే ఎన్నో అనాథాశ్రమాలు, వృధ్ధాశ్రమాలు ఉన్నాయి. ఎంతో మంది పేద పిల్లలకి, మురికివాడల్లో నివసించే పిల్లలకి చదువుకోవడానికి, ఆరోగ్యంగా ఉండడానికి సహాయం చేస్తున్నారు. ఒక్కొక్క సమస్యకి సంబంధించి ఎంతమంది కృషి చేస్తున్నారు అనే సమగ్ర సమాచారం ఎవరికీ అందుబాటులో లేదు.   

చాలా సందర్భాల్లో మనం పూనుకుని చేసేకంటే, ఆ పని చేసేవారికి పరిచయం చేస్తే సరిపోతుంది.  వి నీడ్ నాట్ రీ ఇన్వెంట్ ది వీల్`.  

గ్రూపు పెట్టిన దగ్గర నుంచి ఆ ఆశయం దిశగా ప్రయత్నాలు చేస్తూనే ఉన్నాము. మొదట SHiFT వారు పరిచయం అయ్యారు. తరువాత We Will Help You వారు, Trinanda Foundation వారు.  మేము కలుసుకుని మాట్లాడుకునే వాళ్ళము. ఒక రకంగా SHiFT మరియు We Will Help You గ్రూపు వారము కలిసే పని చేసాము.
Conference Hall in Ushodaya Hospital

ఆ తరువాత పనులు, పరిచయాలు పెరిగే కొలదీ ఒకే గూటి పక్షుల గురించి వివరాలు తెలియసాగాయి. ఏదో ఒక విషయంలో కలిసిపని చేయడం వల్ల, లేదా సంభాషణలు జరిపినందువల్ల ఎదుటివారు ఎలాంటివారు అన్నది తెలిసొచ్చింది. ఆ రకంగా భావాలు వ్యక్తపరుచుకునేటప్పుడు, ఇలాంటి ఒక వేదిక గురించిన మా అభిప్రాయాలను వివరించడం జరిగేది. ప్రతి ఒక్కరు కలుద్దామని ఉత్సాహం చూపించిన వారే. అడపాదడపా మేము మిగతావారిని కలుస్తూనే ఉన్నాము. అందరికీ అందరినీ పరిచయం చేసి ఈ ఆలోచనను ముందుకు తీసుకువెళ్ళే ప్రయత్నం, కిన్నెర ఫౌండేషన్ రాజా గారి సహకారం వలన ఎట్టకేలకు సెప్టెంబరు 9, 2007 న సఫలీకృతమైంది. 

#http://picasaweb.google.com/prasanthi.uppalapati/LMGMeeting #

మా గ్రూపుకి సంబంధించినంతవరకు ఇది ఒక మైలురాయి. విద్య, ఆరోగ్యం విభాగాల్లో మేము సహాయం చేస్తూ వచ్చినా అవి సమయాన్ని సద్వినియోగం చేసుకుంటూ, ఏ సహాయం అందే అవకాశంలేని వారికి సహాయపడే ఉద్దేశ్యమే కానీ అదే లక్ష్యం కాదు.

తోటి వారికి సాయపడాలనే సద్భావంతో తమకు తోచింది, ఉచితమనిపించినది చేసేవారినందరినీ ఒక తాటిపైకి తీసుకురావాలని, మిగతా అందరినీ కూడా సమాజసేవలో పాలుపంచుకునేలా చేసి, సమాజం పట్ల బాధ్యతాయుతంగా మెలిగే ఉత్తమపౌరులుగా మార్చాలనే బృహత్ ప్రయత్నము.